Office by Alex Penny
çikolata seven fizikçi
saat: 01:08
dönemin başında verilmiş olan ancak teslim tarihinden hemen önceki gece yapılması kararlaştırılan raporda henüz %2 ilerleme kaydedilememişken, bilinç altımın yaptığı düzenbazlıklardan bahsetmek istiyorum.
öyle bir şey ki bu benim bilinç altım, tuttu bir yerden chris hemsworth’ü çıkarıyor, paul’ü gösteriyor getirmiyor. sonra sherlcok diyor bir bakmışım supernatural diyor. “bi’ dur allasen!” diyorum. yok olmuyor, daha da ileriye gidiyor, bir baktım bu kez iron maiden ile sahneye çıkmışım. “neler oluyor?” demek isterken ayakta rüya görmeye başladığımı farkettim. ardından düşünce okları X-kişisine gidiyor.
bilincim, güzelim ne yaptım ben sana?!
türkçe raporu yazmak bu kadar zor olabilir mi? kendi dilimle ilgili bir raporu yazmaktan bahsediyorum! eh bünyeye laboratuar raporlarını yazmayı falan yüklersen sonra türkçe’yi unutuyor. ne yapsın.
durum böyle işte.
tam da böyle bir sürü şey yapmışsın da artık ne bileyim bir yerlerde bu olayların/işlerin hepsi bitmiş, kendini boşluğa öylesine bırakmışsın da sürekli düşüyormuşsun gibi bir his verdiren bir şarkı bu.
şu finaller başlayıp bitse de şu solo üzerinde çalışabilsem. aklımda güzel şeyler var bu şarkıyı tamamen çalabilirsem 1-2 ay içerisinde bir şeyler, bir şeyler, birşeylerrekfkroelpfpc…
*sürekli bu video’yu koyarım artık böyle
henüz 1 yıl olmadı elime gitar alalı, uzun bir zamandır çalmak istediğim bir parça vardı. kimisi “bayık” diyebilir belki de, “mr.big - to be with you”
neyse herşey tamam da solosu yahu.. bugün dedim, “solosunu öğrenmeliyim bunun” ama..!
ne diyebilirim ki, keşke final döneminde solosuna bakmak gelmeseydi aklıma.
(Source: ForGIFs.com, via 4gifs)
sorunum var arkadaş: müzik dinleyemiyorum. normalinde sevdiğim her bir şarkı bu kadar mı duygu yüklü olur, her ayrı parça bu kadar mı duygulandırıp ağlatır insanı?
[bunu re-blog etmesem olmaz, ciddi anlamda bir “shower scene” lazım ama]
(Source: whataquandary, via bestnatesmithever)
size bir sırrımı vereyim, lisedeyken placebo’yu çok severdim.
Senelerdir ilk kez radyo dinledim, onda da sabaji bulmusum. Dusumuyordum da ben cocukken daha yeni gelisen teknolojiyi.. Cocukken bana sorsalardi televizyon olmazsa olmazim derdim sanirim. Ama simdi degil dizi falan izlemek, haberler disinda hic birsey icin acmiyorum.
Neyse neyse.
bir kaç gündür bu parça dönüyor aklımda, sürekli.
alarm için kullandığım şarkıyı gün içerisinde dinlediğimde beni etkilemiyor. çünkü, genelde alarma benden başka evdeki herkes uyandığı ve benim alarmı duymamam sebebi ile onların beni uyandırmasından dolayıdır ki kullandığım melodi her ne ise beni etkilemiyor.
facebooksuzluğa ancak 3-4 saat dayanabildim, pc olmasa telefonu kullanıyorum arkadaş b.k mu var diyeceksiniz ama yok işte, el alışkanlığı.
edit: ve artık benim interneti açar açmaz facebook’u açtığımı, hatta işime gelmezse mesajlara 1 gün ya da 1 yıl sonra cevap verdiğimi de biliyorsunuz. iyi ki tumblr hesabımdan çoğu kişinin haberi yok, yoksa bunu buraya tabiri caizse b.k yazardım.
facebook’umu açtığımdan beri ilk kez “deactive” ettim. çok garip bir duygu ama, hele ki her türlü mesajlaşma, not paylaşımı vs.yi oradan yapınca çok farklı bir olay oluyor.
edit: google+ var gerçi.
Fist of the North Star (Hara Tetsuo)
Prince of Tennis (Konomi Takeshi)
One Piece (Oda Eiichirou)
Hikaru no Go/Death Note (Obata Takeshi)
Eyeshield 21 (Murata Yuusuke)
JoJo’s Bizarre Adventure (Araki Hirohiko)
Naruto (Kishimoto Masashi)
Bleach (Kubo Tite)
Katekyo Hitman Reborn (Amano Akira)
Slam Dunk/Vagabond (Inoue Takehiko)
Dragon Ball (Toriyama Akira)
Gintama (Sorachi Hideaki)
Black Cat/ToLoveRu (Yabuki Kentarou)
Thanks for the sources!!
(Source: pixiv.net)
yiğenimle benim neredeyse bütün öğleden sonra yaptığımız bebekler.
